BLOGİZM

After the Rain Gloucester - Paul Cornoyer Burada yağmur yağıyor  Aralıksız yağıyor günlerdir  Ama sen yine de şemsiyeni  Almadan gel ilk otobüsle  Buğulanan camlara usulca  Yüzünü çiziyorum ki yüzün  Bir yağmur damlası olup  Düşüyor yapraklarına gülün  Güller de bozamıyor bu uzun  Karanlık sessizliğini kentin  Anılarını yitiriyor sokaklar  Bezirgânlaşıyor bulvar ışıkları  Tarih de kekemeleşiyor bazan  Ki o zaman aşktır tek bilici  Aşksa yürümek gibi bir şey  Duyabilmek kuşların gelişini  Anısı bizsek eğer bu kentin  Unuttuğu türküler bizsek  Acıyı rehin bırakıp bir güle  Anımsatmalıyız bunları bir bir Sonra yürümeliyiz seninle Sokaklara caddelere çıkmalıyız Belki bir aşktır bu kentin Belleğini geri getirecek olan Burada yağmur yağıyor ama sen Şemsiyeni almadan gel yine de Özletiyor bu çılgın sağanak seni Sırılsıklam özletiyor biliyor musun

       New York City Scene - Paul Cornoyer kar yağıyor dışarda sokak lambasına düşüyor ve serçeler üşüyor kenarları hafifçe yanmış sayfalarına kan sıçramış bir kitapta nâzım hikmet okuyorum. dışarda kar yağıyor ve dağ lokantasına gidiyor zengin kasabalılar. kar yağıyor dışarda mektubun yeni gelmiş istanbul kokuyor. dışarda kar yağıyor seni seviyorum.