Ana içeriğe atla

Dinle, Küçük Adam - Wilhelm Reich / 22 Alıntı



1. "Hayatımıza sevgi, çalışma ve bilgi egemen olmalıdır çünkü bunlar yaşamımızın tükenmez kaynaklarıdır.."

2. "Kendi kurtarıcın, yalnızca sen kendin olabilirsin."

(syf 19)

3. "Senden başka kimse, senin köleliğinden sorumlu değil."

(syf 18)

4. "Ne denli az kavrarsan, o denli çok saygı göstermeye hazırsın."

(syf 21)

5. "Seni ezmek ve sömürmek ellerinden gelmeyen adamların ve kadınların da bulunduğunu, kavramıyorsun. Senin özgür olmanı, gerçekten ve dosdoğru özgür olmanı isteyen adamlar ve kadınlar. Sen bu adamlardan ve kadınlardan hoşlanmıyorsun, çünkü onlar senin özüne yabancı. Onlar sade ve dürüst, yaşam taktiği senin için neyse, bu onlar için doğruluktur. Senin içini dışını biliyorlar, ama seninle alay etmiyorlar, aksine insanın yazgısından acı duyuyorlar; oysa sen, içinde olanın görüldüğünü duyumsayıp, bir tehlike seziyorsun."

(syf 27)

6. "Milyonların küçük adamı, bir zerre sorumluluk taşısan, dünya başka olurdu. Ve büyük dostların küçüklükler yüzünden ölmezlerdi."

(syf 72)

7. "Hayallerini küçük bir parça hakikat için kullan. Politikacılarını ve diplomatlarını cehennemin dibine yolla! Yazgını kendi avcuna al ve hayatını kaya üstüne kur."

(syf 73)

8. "Doğayı düzeltmeyi deneme. Onu anlamayı ve korumayı öğren."

(syf 73)

9. "Yaşamın senin kendi elinde, onu başka kimseye bırakma, en az da seçtiğin önderlere. Kendin ol!"

(syf 73)

10. "Hedefe ulaşmak için her türlü aracın, adi ve alçakça aracın da, mübah olduğunu sanıyorsun. Ama ben sana diyorum: Hedef, ona ulaştığın yoldur. Bugün atacağın her adım, yarınki yaşamındır. Büyük hedeflere adi araçlarla ulaşılmaz. Bunu her köklü toplumsal değişimde kanıtlamış bulunuyorsun. Hedefe giden yolun adiliği ya da insanlık dışı olması, seni adileştirir ve insanlık dışı, hedefi de ulaşılmaz kılar."

(syf 77)

11. "Gerçek sanat ve bilim boyunduruk kaldırmaz."

(syf 106)

12. "Günün birinde, diyorum,artık ölmek için çalışmayı kabul etmeyeceksin, artık yalnızca yaşamak için çalışmak isteyeceksin."

(syf 118)

13. "Hayat dolu olmak güvenlikten, sevgi paradan, özgürlük parti ya da kamu görüşünden daha önemli olduğu zaman, yaşamın iyi ve güvende olacak."

(syf 119)

14. "Baba! Güneş gitti! Güneş nereye gitti? Çabuk dönecek mi yine? Ve ona derim: Evet, oğulcuğum, güneş yakında yine dönecek ve bizi şefkatle ısıtacak."

(syf 124)

15. "Yanlış mı düşündüğünü, sormadın kendi kendine, ancak komşunun buna ne diyeceğini sordun kendi kendine ya da doğruluğun sana kaç paraya patlayacağını."

(syf 30)

16. Yukarılara doğru yaylanmaktan, yükseklikten ve derinlikten korkuyorsun. Bunu sana Nietzsche benden daha iyi söyledi. Ama Nietzsche, senin hangi nedenden böyle olduğunu, söylemedi. O, seni üstün insana yüceltmek istedi, senin içindeki insanı aşmak için. Onun üstün insanı, senin “Führer Hitler"in oldu. Ve sen "alçak insan" kaldın.

(syf 34)

17. "Sana şunu derim, küçük adam: İçindeki en iyi şey için duyuyu yitirdin. Boğdun onu, ve onu kimde görsen, katlediyorsun, çocuklarında, karında, kocanda, ananda ve babanda."

(syf 33)

18. "Senin kendin” olmanı istiyorum. 'Sen kendin', diyorum! Okuduğun gazetenin fikri değil, kötü komşunun işittiğin fikri değil, aksine “sen kendin".

(syf 34)

19. "Sen ne Mann'ı, ne de Sinclair'i tanıdın. Sen yalnızca boksörler kralını ve Al Capone'u biliyorsun. Kütüphaneye gitmekle bir dövüşe gitmek seçeneği karşısında kalsan, kararın kesinlikle dövüşten yana olacaktır."

(syf 35)

20. "Hayatta mutluluk dileniyorsun, ama güvence senin için daha önemli, hatta bunun bedeli, bütün yaşamın boyunca baş eğmek olsa bile."

(syf 35)

21. "Sevginin, iş ve bilginin vatanları, gümrük sınırları, üniformaları yoktur. Onlar uluslararasıdır, bütün insanları, her şeyi sarmalarlar."

(syf 55)

22. "Yalnızca başkalarının sevgisini, işini ve bilgisini kullanıp tüketiyorsun, ama sen kendin hiçbir zaman yaratamazsın. Bu yüzden, mutluluğunu karanlık gecede bir hırsız gibi çalıyorsun, bu yüzden, başkalarının mutluluğuna, suratın sararmadan, zehir yeşili olmadan bakamıyorsun."

(syf 55)


Dinle, Küçük Adam - Wilhelm Reich

Cem Yayınevi

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Y'ol - Birhan Keskin / 8 Alıntı

1.  "Ben zaten o ilk acıyla ölmediğimde çok gücenmiştim hayata. İnsan olmuştum ilk o zaman. Ya da bozmuşlardı beni yenidoğandan." (syf 21) 2. "Beyhude insanın yuva arayışı ama yine de yuva arar insan.” (syf 28) 3. "Gitmek mi yitmektir kalmak mı artık bilmiyorum Yerini yadırgayan eşyalar gibiydim ya ben hep Ve inançlı, gitmenin bir şeyi değiştirmediğine." (syf 33) 4. "Onu, sevebileceğinin en yücesiyle sevdin. Titreme daha fazla kalbim." (syf 35) 5. "Ben seninle sevgilim Mutsuz ama bahtiyardım." (syf 38) 6. "Oysa her aşık önce kendine sonra yanındakine cellat." (syf 49) 7. "Aşk iki kişi arasında asla eşitlenmeyendir." (syf 53) 8. "Ben bu çıldırmış vaktin, ben bu yılan zamanın Paramparça edilmiş şairiyim." (syf 53)

Gönül Yorgunluğu - Şükrü Erbaş

The Lovers - John Atkinson Grimshaw    Gönül yorgunluğu ne, biliyor musun? Gökte yıldızın kalmiyor. Gölgen bir yere sığmıyor. İçindeki şarkı içinde boğuluyor. Penceren sokağa bakmıyor. Bütün sevgi sözleri kalbinde cezaya dönüyor. Kirpiklerin hiçbir güzellikle halkalanmıyor. Baktığın bütün sular yeraltına çekiliyor. Sevmek korkusu ayrılıktan çok önce acı veriyor. Dünyanın bütün cenazeleri evinin önünden kalkıyor. Her gün bir arkadaşın büyüdüğünüz zamanlarda kayboluyor. Girdiğin çıktığın bütün kapılarin önünde yabancı, ardında yalnızlık olup kalıyorsun. Ne, biliyor musun gönül yorgunluğu? Kendinden soğuyorsun. Sözünden soğuyorsun. Geçmişinden soğuyorsun. İnandıklarindan soğuyorsun. Baktığın yüzlerden soğuyorsun. İçine bile bakmıyorsun artık. Dünya, inandığın o yitik cennet değil.    Durup dururken inciniyorsun. Kötü söz gerekmiyor bunun için. Sana söylenmesi de gerekmiyor sözün. Tam kirpiklerinin ucunda bir yarım ay, dudaklarında bir boyalı söz... bir kırıc...

Şiir/ Soneler I - Metin Altıok

"Sevgilim bak, geçip gidiyor zaman; Aşındırarak bütün güzel duyguları. Bir yarım umuttur elimizde kalan, Göğüslemek için karanlık yarınları. Ağzımda ağzının silinmez ılık tadı, Damağımda kösnüyle gezinirken; Yüreğimde yılkı, aklımda ölüm vardı, Dışarda rüzgâr acıyla inilderken. Unutulmuyor ne tuhaf dünya işleri, Seninle bir döşekte sevişirken bile. Düşünüyorum hüzünlü anneleri, Çarşıda, pazarda ellerinde file. Bu kekre dünyada yazık geçit yok aşka; Bir şey yok paylaşacak acıdan başka."