1. “O mavi gözlü bir devdi, Minnacık bir kadın sevdi. Kadının hayali minnacık bir evdi, bahçesinde ebruliii hanımeli açan bir ev. (…) Rahata acıktı kadın yoruldu devin büyük yolunda. Ve elveda! deyip mavi gözlü deve, girdi zengin bir cücenin kolunda bahçesinde ebruliiii hanımeli açan eve…” Nazım Hikmet (syf 313) 2. “Son zamanlarda, kopartıp buruşturduğu her takvim yaprağıyla birlikte, kalbi daha hızlı çarpar olmuştu.” (syf 7) 3. “Endişenin de tıpkı korku gibi bulaşıcı olduğunu gayet iyi biliyordu.” (syf 51) 4. “Söyler misin bana Marcel, nasıl yetiştireceğiz çocuklarımızı böyle bir dünyada?” (syf 67) 5. “Ben değilsem kim? Şimdi değilse ne zaman?” (syf 73) 6. “Ne yazık ki mutsuzluk, mutluluğun ikiz kardeşidir!” (syf 91) 7. “Keşke anlatabilseydim sana, insanın içinden bir parça koptuğunda neler hissettiğini…Ama ne kabil…” (syf 94) 8. İnsanı insan yapan ve adına “duygu” denilen “çok özel hal”, konuşmadan, anlatmadan...
Yaşadığımızı anlamak için hayata da bir ayraç koyup nefes almak lazım bazen