(syf 11)
2. "Dağlar ne bilsin ölümü
Onlar sadece yaşar."
(syf 9)
3. "Ölüler dünyayı sevemez ama
Ölüler olmadan
Yaşayanlar da sevemez dünyayı."
(syf 10)
4. "Bir çürümenin ortasında
Utancımıza tutunmuş
İyi şeyler düşünerek
Yaşamaya çalışıyoruz."
(syf 12)
5. "Ne olurdu
Ölüler yılda bir gün
Evlerine gelseydi.
...
Ne olurdu
Mezarlar yılda bir gün
Bizimle konuşsaydı."
(syf 16)
6. "Biz hepimiz
Birer yalnızlık şarkısıyız.
İçimize bakarak
Dört yaramızın üstünden
Aşk yaramızın
Umut yaramızın
Korku yaramızın
Unutma yaramızın...
Dünyaya tutunmaya çalışıyoruz.
Biz hepimiz
Bir mutsuzluk töreninde
Varlığıyla yaralı
Birer yeryüzü ağrısıyız.
Gözlerimizde
Boğulmuş birer yeraltı fotoğrafı
Bir ışıklı kalabalık ağzımızda
Boşluğa tanrılar yontuyoruz."
(syf 19)
7. "Bunaldım. İnsanların yoksulluğu sevmesinden bunaldım. İnsanların kendi hayatlarını hapishaneye çevirmesinden bunaldım. Kedilerle serçeler arasına bir sarkaç kurdum. Kapı koluyla puhu kuşları arasına. Ekmekle onur arasına. Uykuyla yıldızlar arasına. Kimse iyileşmedi. Ben bunaldım. Kötülük biraz daha girdi evimize. Güneşler gitti, tarlalar gitti, yosunlu taşlar bile gitti. Kimse dönmedi. Ben bunaldım."
(syf 21)
8. "Uzaklara bakmak çok acı."
(syf 21)
9. "Durmadan içine bakmak çok acı."
(syf 23)
10. "Kirpikler güzelliğin en eski yazısıdır. İnsan ruhunun mihrabıdır. Ve en sessiz şarkısıdır dünyanın."
(syf 33)
11. "Gidelim, dedi. Evden bunaldım. Sokağın hatırasından. Eşiklerin kokusundan. Susan kadınlardan. Erkeklerin yüzlerindeki kuraklıktan. Çocukların yere düşen gözlerinden bunaldım. Pencerelerin önündeki zamandan."
(syf 20)
12. "Bir çınlamadan başka nedir ki insan?
Bir tutkudan?
Bir gün batımı şarkısından başka nedir?"
(syf 34)
13. "Bir çocuğa ölümü sordun mu hiç? Bilmez. İyi ki. Büyüyemezdi yoksa. Ben ne zaman öğrendim bilmiyorum."
(syf 20)
14. "Sonra güneş
Tarlaların üzerinden de çekildi.
Asfalt, beton ve naylondan
Doğuyor artık çocuklarımız."
(syf 36)
15. "Yas bitti, dediler
Yas tutsaydım, dedim
Ben de unuturdum."
(syf 35)
16. "Anlamanın büyük yalnızlığı içinden
Unutmanın büyük saatine bakarak
Yaşamaya çalışıyorum."
(syf 34)
17. "Bir tek bilmediğim yerler
Acı vermedi.
Keşke, diyorum
İnsan insanı hiç tanımasaydı."
(syf 38)
18. "Tanrım
Yoksul evlerin dünyayı sevmesi
Neden bu kadar kederli oluyor."
(syf 40)
19. "Öyle bir kusursuz yalnızlığa vardı ki dünya
İnsan bir can sıkıntısı atlasında kayboldu.
Geleceğin ruhu, öyle mi,
Bulantıdan başka ruhu yok geleceğin."
(syf 39)
20. "Ey sevmek denilen baş dönmesi
Ey yürekte yapraklanan dünya
Nasıl bir sonsuzluksun sen
Her yaşta ayrı çiçek açıyorsun."
(syf 42)
21. "İnsan yaşlanınca
Görüyor zamanı.
Sonra çırpına çırpına
Çocukluğuna koşuyor."
(syf 43)
22. "Ayrılık nasıl bir yalnızlık Hatice
İnsan sevdiğinin ağlamasını özler mi..."
(syf 44)
23. "Bir gün ışıksız rüzgârsız bir sessizlikle geldi. Gideceğim, dedi. Burada üşüyorum. Dünya ağır. İnsan korkunç. İnanacak gücüm kalmadı. Her şeye bulantıyla bakıyorum. Güzellik yıkıcı. Hiçbir inceliğe inanmıyorum. Bir sonsuz kum içinde bir yıldız rüyasıyım."
(syf 47)
24. "Çok gecikmiş bir sevgiyim ben
Sadece sevgisizlik değil
Sevmek de canımı acıtıyor."
(syf 50)
25. "Bir gün
Yaşayan hiç kimsenin
Anısı olmayacağız.
Yine de
Sonsuzluk bizmişiz gibi
Yaşayacağız dünyayı."(syf 52)
26. "Annem benim
Neden yorgunluktan ve merhametten başka Fotoğrafın yok evimizde."
(syf 54)
27. "Sonsuzluk ve şimdi
İnsan bu çarmıhta doğuyor
Sonsuzluk ve şimdi
İnsan bu çarmıhta ölüyor.
Aşk iyileştirmiyor
Yazmak yetmiyor.
Dünya, bir yara
Zaman, unutma cezası
Sevmek, büyük yalnızlık.
Kalbim tamam diyor
Bedenim çırpınıyor."
(syf 65)
28. "Biz şarkımızı birisine söylemezsek dünyada sevgi olmaz. Kendimizi taşıyamayız. Arzumuz ruhumuza azap verir . Güzellik cezaya döner. Bize yaşama sevinci bağışlayacak bir 'gönül yaramız' olmaz. Otları da yıldızları da ancak ölünce görürüz. Taşların bile aşkla soluk aldığını duyamayız. Birisi bizi sevmezse, bizim insanlara söyleyecek sözümüz kalmaz."
(syf 62)
29. "Ölüm de bırakacak bir gün bizi
Bir gün yalnız bile olmayacağız."
(syf 66)
30. "Şiir yorgunlukla yazılmaz. Kara bir sıkıntıyla nesneleri anlayamayız. İçimizden geçmeyen bir dünyanın müziği olmaz. Biri bize dokunmazsa ruhumuz ışıyamaz. Sözcükleri hayal gücümüzle büyütmezsek hayatla gönül bağımız kalmaz. İnsana inanmadan şiire inanamayız. Solgun bir gönülle ölümü bile arzu edemez insan. Sonu önceden bilinen sözün şiiri olmaz. Yaşlı bir zamanın tozunu yazıya düşürmemek gerek."
(syf 72)
"Bir şiir asla bitmez, yalnızca terk edilir."
Paul Valery
İnsan Bir Eksik Sözdür - Şükrü Erbaş
Kırmızı Kedi Yayınevi
Yorumlar
Yorum Gönder