Ana içeriğe atla

Yeraltından Notlar – Dostoyevski | 21 Alıntı


1. “Ben gerçekten kötü bir insan değilim. Ne aksi bir adamım ne de uysal biriyim. Ne namuslu ne alçak ne de onurlu biriyim. Ne bir kahramanım ne de bir korkak. Ben, hiçbir şey olamadım.”
(syf 11)
2. “Her şeyi tam anlamıyla algılamak, bir hastalıktır.”
(syf 13)
3.”İnsanların, çıkarları uğruna neler yapacağını kestirmek, çok zordur.”
(syf 29)
4. “Öyle durumlar olur ki, insan kendisi için iyilik değil, kötülük isteyebilir.”
(syf 29)
5. “Çünkü özgür isteği, iradesi olmayan, istemeyi bilmeyen insanın, orgun silindiri üstündeki civatadan bir ayrımı olur mu?”
(syf 35)
6. “İnsan, amaca ulaşmak için çalışmayı sever ama amaca ulaşmayı istemez.”
(syf 43)
7.”Vardığım sonuca göre, en iyisi hiçbir şey yapmamak! Her şeyden iyisi, bir köşeye çekilip seyirci kalmak.”
(syf 47)
8. “Oysa yüreği temiz olmayan kimsenin anlayışı da tam olamaz.”
(syf 48)
9. “Ne ben herhangi bir kişiye benziyordum ne de herhangi bir kişi bana. ‘Ben tek başınayım, onlarsa hep birlikte!…’ diye derin hayallare dalmaktan kendimi alamıyordum.”
(syf 54)
10.”En bayağı ve en aşağılık insanların aynı zamanda namus simgesi olarak kalabilmeleri, ancak bizim ülkemizde olanaklıdır!”
(syf 57)
11. “Kitap okuyarak içimde yükselen duyguları bastırmayı tasarlıyordum.”
(syf 57)
12. “Kibarlık, incelik tek yanlı olmaz! Karşılıklı incelik yapılmalı, saygı böyle gösterilir.”
(syf 63)
13. “İnsanlar, mutsuz olduklarında daha çok hata yaparlar.”
(syf 110)
14. “İnsan temiz duygularla olduğunda ne kadar rahat oluyor.”
(syf 111)
15. “Sevginin bulunmadığı yerde, inan, akıl da olmaz!”
(syf 113)
16.”İnsanın gözü yalnızca üzüntüyü ve acıyı görür de mutluluğu fark etmez.”
(syf 113)
17.”Bir insan, başkasını kınamadan önce, yaşamın ne olduğunu bilmelidir.”
(syf 115)
18. “İnsan, bazı gerçekleri çok kolay kabul edemiyor.”
(syf 126)
19. “Kolay kazanılmış bir mutluluk mu, yoksa insanı yücelten acı mı daha iyi?” diye karar verememiştim.
(syf 148)
20. “Bizim yaşama karşı duyduğumuz yabancılaşma, canlı yaşamdan tiksinecek, onun adını bile duymak istemeyecek derecededir.”
(syf 149)
21. “Genel bir insan” denilebilecek, nasıl olduğu belli olmayan bir şey olmaya çalışıyoruz.”
(syf 150)

Yeraltından Notlar – Dostoyevski
Akvaryum Yayınevi

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Y'ol - Birhan Keskin / 8 Alıntı

1.  "Ben zaten o ilk acıyla ölmediğimde çok gücenmiştim hayata. İnsan olmuştum ilk o zaman. Ya da bozmuşlardı beni yenidoğandan." (syf 21) 2. "Beyhude insanın yuva arayışı ama yine de yuva arar insan.” (syf 28) 3. "Gitmek mi yitmektir kalmak mı artık bilmiyorum Yerini yadırgayan eşyalar gibiydim ya ben hep Ve inançlı, gitmenin bir şeyi değiştirmediğine." (syf 33) 4. "Onu, sevebileceğinin en yücesiyle sevdin. Titreme daha fazla kalbim." (syf 35) 5. "Ben seninle sevgilim Mutsuz ama bahtiyardım." (syf 38) 6. "Oysa her aşık önce kendine sonra yanındakine cellat." (syf 49) 7. "Aşk iki kişi arasında asla eşitlenmeyendir." (syf 53) 8. "Ben bu çıldırmış vaktin, ben bu yılan zamanın Paramparça edilmiş şairiyim." (syf 53)

Gönül Yorgunluğu - Şükrü Erbaş

The Lovers - John Atkinson Grimshaw    Gönül yorgunluğu ne, biliyor musun? Gökte yıldızın kalmiyor. Gölgen bir yere sığmıyor. İçindeki şarkı içinde boğuluyor. Penceren sokağa bakmıyor. Bütün sevgi sözleri kalbinde cezaya dönüyor. Kirpiklerin hiçbir güzellikle halkalanmıyor. Baktığın bütün sular yeraltına çekiliyor. Sevmek korkusu ayrılıktan çok önce acı veriyor. Dünyanın bütün cenazeleri evinin önünden kalkıyor. Her gün bir arkadaşın büyüdüğünüz zamanlarda kayboluyor. Girdiğin çıktığın bütün kapılarin önünde yabancı, ardında yalnızlık olup kalıyorsun. Ne, biliyor musun gönül yorgunluğu? Kendinden soğuyorsun. Sözünden soğuyorsun. Geçmişinden soğuyorsun. İnandıklarindan soğuyorsun. Baktığın yüzlerden soğuyorsun. İçine bile bakmıyorsun artık. Dünya, inandığın o yitik cennet değil.    Durup dururken inciniyorsun. Kötü söz gerekmiyor bunun için. Sana söylenmesi de gerekmiyor sözün. Tam kirpiklerinin ucunda bir yarım ay, dudaklarında bir boyalı söz... bir kırıc...

Şiir/ Soneler I - Metin Altıok

"Sevgilim bak, geçip gidiyor zaman; Aşındırarak bütün güzel duyguları. Bir yarım umuttur elimizde kalan, Göğüslemek için karanlık yarınları. Ağzımda ağzının silinmez ılık tadı, Damağımda kösnüyle gezinirken; Yüreğimde yılkı, aklımda ölüm vardı, Dışarda rüzgâr acıyla inilderken. Unutulmuyor ne tuhaf dünya işleri, Seninle bir döşekte sevişirken bile. Düşünüyorum hüzünlü anneleri, Çarşıda, pazarda ellerinde file. Bu kekre dünyada yazık geçit yok aşka; Bir şey yok paylaşacak acıdan başka."